Preservação das Escrituras

14 Wiem i to, że cokolwiek Bóg czyni, trwa na wieki; i że się do tego nic nie może przydać, ani z tego co ująć; a czyni to Bóg, aby się bali oblicza jego.

11 W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.

19 I poznać miłość Chrystusową przewyższającą wszelką znajomość, abyście napełnieni byli wszelaką zupełnością Bożą.

3 Albowiem to jest rzecz dobra i przyjemna przed Bogiem, zbawicielem naszym,

4 Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości prawdy przyszli.

20 To najpierw wiedząc, iż żadne proroctwo Pisma nie jest własnego wykładu.

21 Albowiem nie z woli ludzkiej przyniesione jest niekiedy proroctwo, ale od Ducha Świętego pędzeni będąc mówili święci Boży ludzie.

18 Zaprawdę bowiem powiadam wam: Aż przeminie niebo i ziemia, jedna jota albo jedna kreska nie przeminie z zakonu, ażby się wszystko stało.

1 Częstokroć i wieloma sposobami mawiał niekiedy Bóg ojcom przez proroków;

2 W te dni ostateczne mówił nam przez Syna swego, którego postanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez którego i wieki uczynił.

3 Który będąc jasnością chwały i wyrażeniem istności jego, i zatrzymując wszystkie rzeczy słowem mocy swojej, oczyszczenie grzechów naszych przez samego siebie uczyniwszy, usiadł na prawicy majestatu na wysokościach,

1 19.1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. 19.2 Niebiosa opowiadają chwałę Bożą, a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje.

2 19.3 Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność,

3 19.4 Niemasz języka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było.

4 19.5 Na wszystkę ziemię wyszedł porządek ich, a na kończyny okręgu ziemi słowa ich; słońcu na nich namiot wystawił.

5 19.6 A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

6 19.7 Wychodzi od kończyn niebios, a obchodzi je aż do kończyn ich, a niemasz nic, coby się mogło ukryć przed gorącem jego.

7 19.8 Zakon Pański jest doskonały, nawracający duszę; świadectwo Pańskie wierne, dawające mądrość nieumiejętnemu.

8 19.9 Przykazania Pańskie są prawe, uweselające serce; przykazanie Pańskie czyste, oświecające oczy.

8 Ale (Mojżesz) cóż mówi: Blisko ciebie jest słowo w ustach twoich i w sercu twojem. Toć jest słowo wiary, które opowiadamy:

4 Bo cokolwiek przedtem napisano, ku naszej nauce napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę Pism nadzieję mieli.

23 Odrodzeni będąc nie z nasienia skazitelnego, ale z nieskazitelnego przez słowo Boże żywe i trwające na wieki.

24 Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

25 Ale słowo Pańskie trwa na wieki. A toć jest słowo, które wam jest zwiastowane.

6 12.7 Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.

7 12.8 Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki.

14 A to Słowo ciałem się stało, i mieszkało między nami, i widzieliśmy chwałę jego, chwałę jako jednorodzonego od Ojca, pełne łaski i prawdy.

24 Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

25 Ale słowo Pańskie trwa na wieki. A toć jest słowo, które wam jest zwiastowane.

6 A będą te słowa, które ja dziś rozkazuję tobie, w sercu twojem;

7 I będziesz je często przypominał synom twoim, i rozmawiał o nich siedząc w domu twym, i będąc w drodze, i kładąc się i wstawając.

8 I przywiążesz je za znak na rękach twoich, i będą jako naczelniki między oczyma twemi.

9 Napiszesz je też na podwojach domu twego, i na bramach twoich.

8 Trawa usycha, kwiat opada; ale słowo Boga naszego trwa na wieki.

35 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

17 Wiara tedy jest z słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.

18 Ale mówię: Izali nie słyszeli? i owszem na wszystkę ziemię wyszedł głos ich i na kończyny okręgu ziemi słowa ich.