Confiar no Senhor

1 Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzycie w Boga i w mię wierzycie.

12 84.13 Panie zastępów! błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w tobie.

1 Pieśń stopni. Którzy ufają w Panu, są jako góra Syon, która się nie poruszy, ale na wieki zostaje.

2 Jako około Jeruzalemu są góry, tak Pan jest około ludu swego, od tego czasu aż i na wieki.

7 Błogosławiony mąż, który ufa w Panu, a Pan jest nadzieją jego.

8 Bo będzie jako drzewo wszczepione nad wodami, a nad strumieniem zapuszczające korzenie swoje, które nie czuje, gdy przychodzi gorącość, ale liść jego zostaje zielony, a roku suchego nie frasuje się, i nie przestaje przynosić owocu.

10 9.11 I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.

4 40.5 Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.

5 Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.

6 We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.

1 Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie;

2 Rzecze Panu: Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w nim nadzieję mieć będę.

3 Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.

4 Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem.

7 Słysząc złe nowiny, nie boi się; stateczne serce jego ufa w Panu.

4 Miejcie nadzieję w Panu aż na wieki; boć w Panu, w Panu jest skała wieczna.

7 20.8 Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.

8 20.9 Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się.

5 By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.

14 31.15 Ale ja w tobie mam nadzieję, Panie! Rzekłem: Tyś jest Bogiem moim.

10 56.11 Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.

11 56.12 W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

3 Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie.

4 Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,

5 Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni;

6 I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.

2 Oto Bóg zbawienie moje, ufać będę, a nie ulęknę się; albowiem Pan, Bóg mój, jest mocą moją, i pieśnią moją, i zbawieniem mojem.

8 Lepiej mieć nadzieję w Panu, niżeli ufać w człowieku.

9 Lepiej mieć nadzieję w Panu, niżeli ufać w książętach.