Preservação das Escrituras

14 ขาพเจาทราบอยวาสารพดทพระเจาทรงกระทำกดำรงอยเปนนตย จะเพมเตมอะไรเขาไปอกกไมได หรอจะชกอะไรออกเสยกไมได พระเจาทรงกระทำเชนนน เพอใหคนทงหลายมความยำเกรงตอพระพกตรพระองค

11 ขาพระองคไดสะสมพระดำรสของพระองคไวในใจของขาพระองค เพอขาพระองคจะไมทำบาปตอพระองค

19 และใหเขาใจถงความรกของพระครสตซงเกนความร เพอทานจะไดรบความไพบลยของพระเจาอยางเตมเปยม

3 การเชนนเปนการดและเปนทชอบในสายพระเนตรของพระเจา พระผชวยใหรอดของเรา

4 ผทรงมพระประสงคใหคนทงปวงรอด และใหมาถงความรในความจรงนน

20 จงรขอนกอน คอวาคำพยากรณทกคำทจารกไวในพระคมภรแลว ไมมใครตความไดตามลำพงใจของตนเอง

21 ดวยวาคำพยากรณในอดตนนไมไดมาจากความประสงคของมนษย แตพวกผบรสทธของพระเจาไดกลาวคำตามทพระวญญาณบรสทธไดทรงดลใจเขา

18 เพราะเราบอกความจรงแกทานทงหลายวา ถงฟาและดนจะลวงไป แมอกษรหนงหรอจดๆหนงกจะไมสญไปจากพระราชบญญต จนกวาจะสำเรจทงสน

1 ในโบราณกาลพระเจาไดตรสดวยวธตางๆมากมายแกบรรพบรษทางพวกศาสดาพยากรณ

2 แตในวนสดทายเหลานพระองคไดตรสแกเราทงหลายทางพระบตร ผซงพระองคไดทรงตงใหเปนผรบสรรพสงทงปวงเปนมรดก พระองคไดทรงสรางกลปจกรวาลโดยพระบตร

3 พระบตรทรงเปนแสงสะทอนสงาราศของพระเจา และทรงมสภาวะเปนพมพเดยวกนกบพระองค และทรงผดงสรรพสงไวโดยพระดำรสอนทรงฤทธของพระองค เมอพระบตรไดทรงชำระบาปของเราดวยพระองคเองแลว กไดทรงประทบนง ณ เบองขวาพระหตถของผทรงเดชานภาพเบองบน

1 ฟาสวรรคประกาศสงาราศของพระเจา และภาคพนฟาสำแดงพระหตถกจของพระองค

2 วนสงถอยคำใหแกวน และคนแจงความรใหแกคน

3 วาจาไมม ถอยคำกไมมและไมมใครไดยนเสยงฟา

4 ถงกระนนเสยงฟากออกไปทวแผนดนโลก และถอยคำกแพรไปถงสดปลายพภพ พระองคทรงตงพลบพลาไวใหดวงอาทตย ณ ทนน

5 ซงออกมาอยางเจาบาวออกมาจากหองโถงของเขา และวงไปตามวถดวยความชนบานอยางชายฉกรรจ

6 ดวงอาทตยขนมาจากสดปลายฟาสวรรคขางหนง และโคจรไปถงทสดปลายอกขางหนง ไมมสงใดสามารถซอนใหพนจากความรอนของมนได

7 พระราชบญญตของพระเยโฮวาหรอบคอบและฟนฟจตวญญาณ พระโอวาทของพระเยโฮวาหนนแนนอนกระทำใหคนรนอยมปญญา

8 กฎเกณฑของพระเยโฮวาหนนถกตองกระทำใหจตใจเปรมปรด พระบญญตของพระเยโฮวาหนนบรสทธกระทำใหดวงตากระจางแจง

8 แตความชอบธรรมนนวาอยางไร กวา "ถอยคำนนอยใกลทาน อยในปากของทานและอยในใจของทาน" คอคำแหงความเชอทเราทงหลายประกาศอยนน

4 เพราะวาสงทเขยนไวในสมยกอนนนกเขยนไวเพอสงสอนเรา เพอเราจะไดมความหวงโดยความเพยรและความชใจดวยพระคมภร

23 ดวยวาทานทงหลายไดบงเกดใหม ไมใชจากพชทจะเปอยเนาเสย แตจากพชอนไมรเปอยเนา คอดวยพระวจนะของพระเจาอนทรงชวตและดำรงอยเปนนตย

24 เพราะวา บรรดาเนอหนงกเปนเสมอนตนหญา และบรรดาสงาราศของมนษยกเปนเสมอนดอกหญา ตนหญาเหยวแหงไป และดอกกรวงโรยไป

25 แตพระวจนะขององคพระผเปนเจายงยนอยเปนนตย' พระวจนะนนคอขาวประเสรฐทไดประกาศใหทานทงหลายทราบแลว

6 พระดำรสของพระเยโฮวาหเปนพระดำรสทบรสทธ เปนเหมอนเงนหลอมใหบรสทธในเตาไฟบนแผนดนแลวถงเจดครง

7 ขาแตพระเยโฮวาห พระองคจะทรงปองกนพวกเขาทงหลาย พระองคจะทรงปกปกรกษาพวกเขาไวเสมอจากพงศพนธน

14 พระวาทะไดทรงบงเกดเปนเนอหนง และทรงอยทามกลางเรา (และเราทงหลายไดเหนสงาราศของพระองค คอสงาราศอนสมกบพระบตรองคเดยวของพระบดา) บรบรณดวยพระคณและความจรง

24 เพราะวา บรรดาเนอหนงกเปนเสมอนตนหญา และบรรดาสงาราศของมนษยกเปนเสมอนดอกหญา ตนหญาเหยวแหงไป และดอกกรวงโรยไป

25 แตพระวจนะขององคพระผเปนเจายงยนอยเปนนตย' พระวจนะนนคอขาวประเสรฐทไดประกาศใหทานทงหลายทราบแลว

6 และจงใหถอยคำทขาพเจาบญชาพวกทานในวนนอยในใจของทาน

7 และพวกทานจงอตสาหสอนถอยคำเหลานแกลกหลานของทาน เมอทานนงอยในเรอน เดนอยตามทาง และนอนลงหรอลกขน จงพดถงถอยคำน

8 จงเอาถอยคำเหลานพนไวทมอของทานเปนหมายสำคญ และจงเปนดงเครองหมายระหวางนยนตาของทาน

9 และเขยนไวทเสาประตเรอน และทประตของทาน

8 ตนหญาเหยวแหงไป ดอกไมนนกรวงโรยไป แตพระวจนะของพระเจาของเราจะยงยนอยเปนนตย

35 ฟาและดนจะลวงไป แตคำของเราจะสญหายไปหามไดเลย

17 ฉะนนความเชอเกดขนไดกเพราะการไดยน และการไดยนเกดขนไดกเพราะการประกาศพระวจนะของพระเจา

18 ขาพเจาถามวา "เขาทงหลายไมไดยนหรอ" เขาไดยนแลวจรงๆ เสยงของพวกเขากระจายออกไปทวแผนดนโลก และถอยคำของพวกเขาประกาศออกไปถงทสดปลายพภพ'