O Espírito Santo
26 แตพระองคผปลอบประโลมใจนนคอพระวญญาณบรสทธ ผซงพระบดาจะทรงใชมาในนามของเรา พระองคนนจะทรงสอนทานทงหลายทกสง และจะใหทานระลกถงทกสงทเราไดกลาวไวแกทานแลว
22 และพระองคทรงประทบตราเรา และประทานพระวญญาณไวในใจของเราเปนมดจำดวย
32 เราทงหลายจงเปนพยานของพระองคถงเรองเหลาน และพระวญญาณบรสทธ ซงพระเจาไดทรงประทานใหทกคนทเชอฟงพระองคนนกเปนพยานดวย"
21 ดวยวาคำพยากรณในอดตนนไมไดมาจากความประสงคของมนษย แตพวกผบรสทธของพระเจาไดกลาวคำตามทพระวญญาณบรสทธไดทรงดลใจเขา
11 ขออยาทรงเหวยงขาพระองคไปเสยจากเบองพระพกตรพระองค และขออยาทรงนำพระวญญาณบรสทธของพระองคไปจากขาพระองค
30 และอยาทำใหพระวญญาณบรสทธของพระเจาเสยพระทย เพราะโดยพระวญญาณนนทานไดถกประทบตราหมายทานไวจนถงวนททรงไถใหรอด
5 พระเยซตรสตอบวา "เราบอกความจรงแกทานวา ถาผใดไมไดบงเกดจากนำและพระวญญาณ ผนนจะเขาในอาณาจกรของพระเจาไมได
3 มเปลวไฟสณฐานเหมอนลนปรากฏแกเขา และกระจายอยบนเขาสนทกคน
4 เขาเหลานนกประกอบดวยพระวญญาณบรสทธจงตงตนพดภาษาแปลกๆตามทพระวญญาณทรงโปรดใหพด
26 แตพระองคผปลอบประโลมใจนนคอพระวญญาณบรสทธ ผซงพระบดาจะทรงใชมาในนามของเรา พระองคนนจะทรงสอนทานทงหลายทกสง และจะใหทานระลกถงทกสงทเราไดกลาวไวแกทานแลว
16 เราจะทลขอพระบดา และพระองคจะทรงประทานผปลอบประโลมใจอกผหนงใหแกทาน เพอพระองคจะไดอยกบทานตลอดไป
22 ฝายผลของพระวญญาณนนคอ ความรก ความปลาบปลมใจ สนตสข ความอดกลนใจ ความปราน ความด ความเชอ
23 ความสภาพออนนอม การรจกบงคบตน เรองอยางนไมมพระราชบญญตหามไวเลย
5 เมอเขาไดยนอยางนน เขาจงรบบพตศมาในพระนามของพระเยซเจา
6 เมอเปาโลไดวางมอบนเขาแลว พระวญญาณบรสทธกเสดจลงมาบนเขา เขาจงพดภาษาแปลกๆและไดพยากรณดวย
11 อนความคดของมนษยนนไมมผใดหยงรได เวนแตจตวญญาณของมนษยผนนเองฉนใด พระดำรของพระเจากไมมใครหยงรได เวนแตพระวญญาณของพระเจาฉนนน
20 แตทานทงหลายผเปนทรก จงกอสรางตวของทานขนบนความเชออนบรสทธยงของทาน โดยการอธษฐานในพระวญญาณบรสทธ
21 จงรกษาตวไวในความรกของพระเจา คอยพระกรณาของพระเยซครสตองคพระผเปนเจาของเราจนถงชวตนรนดร
20 แตเมอโยเซฟยงคดในเรองนอย ดเถด มทตสวรรคขององคพระผเปนเจา มาปรากฏแกโยเซฟในความฝนวา "โยเซฟ บตรดาวด อยากลวทจะรบมารยมาเปนภรรยาของเจาเลย เพราะวาผซงปฏสนธในครรภของเธอเปนโดยเดชพระวญญาณบรสทธ
38 ฝายเปโตรจงกลาวแกเขาวา "จงกลบใจเสยใหมและรบบพตศมาในพระนามแหงพระเยซครสตสนทกคน เพอวาพระเจาทรงยกความผดบาปของทานเสย และทานจะไดรบของประทานของพระวญญาณบรสทธ
7 การสำแดงของพระวญญาณนนมแกทกคนเพอประโยชนรวมกน
8 ดวยพระวญญาณทรงโปรดประทานใหคนหนงมถอยคำประกอบดวยสตปญญา และใหอกคนหนงมถอยคำอนประกอบดวยความร แตเปนโดยพระวญญาณองคเดยวกน
9 และใหอกคนหนงมความเชอ แตเปนโดยพระวญญาณองคเดยวกน และใหอกคนหนงมความสามารถรกษาคนปวยได แตเปนโดยพระวญญาณองคเดยวกน
10 และใหอกคนหนงทำการอศจรรยตางๆ และใหอกคนหนงพยากรณได และใหอกคนหนงรจกสงเกตวญญาณตางๆ และใหอกคนหนงพดภาษาแปลกๆ และใหอกคนหนงแปลภาษานนๆได
11 สงสารพดเหลาน พระวญญาณองคเดยวกนทรงบนดาลและประทานแกแตละคนตามชอบพระทยพระองค
2 ในทนใดนน มเสยงดงมาจากฟาเหมอนเสยงพายกลาสนกองทวบานทเขานงอยนน
3 มเปลวไฟสณฐานเหมอนลนปรากฏแกเขา และกระจายอยบนเขาสนทกคน
4 เขาเหลานนกประกอบดวยพระวญญาณบรสทธจงตงตนพดภาษาแปลกๆตามทพระวญญาณทรงโปรดใหพด
18 พระวญญาณแหงองคพระผเปนเจาสถตอยบนขาพเจา เพราะวาพระองคไดทรงเจมตงขาพเจาไวใหประกาศขาวประเสรฐแกคนยากจน พระองคไดทรงใชขาพเจาใหรกษาคนทชอกชำระกำใจ ใหรองประกาศอสรภาพแกบรรดาเชลย ใหประกาศแกคนตาบอดวาจะไดเหนอก ใหปลอยผถกบบบงคบเปนอสระ
22 ฝายผลของพระวญญาณนนคอ ความรก ความปลาบปลมใจ สนตสข ความอดกลนใจ ความปราน ความด ความเชอ
5 พระเยซตรสตอบวา "เราบอกความจรงแกทานวา ถาผใดไมไดบงเกดจากนำและพระวญญาณ ผนนจะเขาในอาณาจกรของพระเจาไมได
6 ซงบงเกดจากเนอหนงกเปนเนอหนง และซงบงเกดจากพระวญญาณกคอจตวญญาณ
7 อยาประหลาดใจทเราบอกทานวา ทานตองบงเกดใหม
16 เราจะทลขอพระบดา และพระองคจะทรงประทานผปลอบประโลมใจอกผหนงใหแกทาน เพอพระองคจะไดอยกบทานตลอดไป
17 คอพระวญญาณแหงความจรง ผซงโลกรบไวไมได เพราะแลไมเหนพระองคและไมรจกพระองค แตทานทงหลายรจกพระองค เพราะพระองคทรงสถตอยกบทานและจะประทบอยในทาน
18 เราจะไมละทงทานทงหลายไวใหเปลาเปลยว เราจะมาหาทาน
19 อกหนอยหนงโลกกจะไมเหนเราอกเลย แตทานทงหลายจะเหนเรา เพราะเราเปนอย ทานทงหลายจะเปนอยดวย
20 ในวนนนทานทงหลายจะรวา เราอยในพระบดาของเรา และทานอยในเรา และเราอยในทาน
21 ผใดทมบญญตของเราและประพฤตตามบญญตนน ผนนแหละเปนผทรกเรา และผทรกเรานน พระบดาของเราจะทรงรกเขา และเราจะรกเขา และจะสำแดงตวของเราเองใหปรากฏแกเขา"
22 ยดาส มใชอสคารโอท ทลพระองควา "พระองคเจาขา เหตใดพระองคจงจะสำแดงพระองคแกพวกขาพระองค และไมทรงสำแดงแกโลก"
23 พระเยซตรสตอบเขาวา "ถาผใดรกเรา ผนนจะประพฤตตามคำของเรา และพระบดาของเราจะทรงรกเขา แลวพระบดากบเราจะมาหาเขาและจะอยกบเขา
24 ผทไมรกเรา กไมประพฤตตามคำของเรา และคำซงทานไดยนนไมใชคำของเรา แตเปนของพระบดาผทรงใชเรามา
25 เราไดกลาวคำเหลานแกทานทงหลายเมอเรายงอยกบทาน
26 แตพระองคผปลอบประโลมใจนนคอพระวญญาณบรสทธ ผซงพระบดาจะทรงใชมาในนามของเรา พระองคนนจะทรงสอนทานทงหลายทกสง และจะใหทานระลกถงทกสงทเราไดกลาวไวแกทานแลว
17 บดนองคพระผเปนเจาทรงเปนพระวญญาณนน และพระวญญาณขององคพระผเปนเจาทรงอยทไหน เสรภาพกมอยทนน
26 แตเมอพระองคผปลอบประโลมใจทเราจะใชมาจากพระบดามาหาทานทงหลาย คอพระวญญาณแหงความจรง ผทรงมาจากพระบดานนไดเสดจมาแลว พระองคนนจะทรงเปนพยานถงเรา
33 ขาพเจาเองไมรจกพระองค แตพระองค ผไดทรงใชใหขาพเจาใหบพตศมาดวยนำ พระองคนนไดตรสกบขาพเจาวา เมอเจาเหนพระวญญาณเสดจลงมาและสถตอยบนผใด ผนนแหละเปนผใหบพตศมาดวยพระวญญาณบรสทธ'
21 อยมาเมอคนทงปวงรบบพตศมา และพระเยซทรงรบบพตศมาดวย ขณะเมอทรงอธษฐานอย ทองฟากแหวกออก
22 และพระวญญาณบรสทธทรงรปสณฐานเหมอนนกเขาไดลงมาบนพระองค และพระสรเสยงมาจากฟาสวรรควา "ทานเปนบตรทรกของเรา เราชอบใจทานมาก"
11 แตวาเมอเขาจะนำทานมามอบไวนน อยาเปนกงวลกอนวาจะพดอะไรด และอยาตรกตรองเลย แตจงพดตามซงไดทรงโปรดใหทานพดในเวลานน เพราะวาผทพดนนมใชตวทานเอง แตเปนพระวญญาณบรสทธ
19 ทานไมรหรอวา รางกายของทานเปนวหารของพระวญญาณบรสทธ ซงสถตอยในทาน ซงทานไดรบจากพระเจา ทานไมใชเจาของตวทานเอง
20 พระเจาไดทรงซอทานไวแลวตามราคา เหตฉะนนทานจงถวายพระเกยรตแดพระเจาดวยรางกายของทาน และดวยจตวญญาณของทาน ซงเปนของพระเจา
3 เหตฉะนนขาพเจาจงบอกทานทงหลายใหทราบวา ไมมผใดซงพดโดยพระวญญาณของพระเจาจะเรยกพระเยซวา ผทถกสาปแชง และไมมผใดอาจพดวาพระเยซเปนองคพระผเปนเจา นอกจากผทพดโดยพระวญญาณบรสทธ
8 แตทานทงหลายจะไดรบพระราชทานฤทธเดช เมอพระวญญาณบรสทธจะเสดจมาเหนอทาน และทานทงหลายจะเปนพยานฝายเราทงในกรงเยรซาเลม ทวแควนยเดย แควนสะมาเรย และจนถงทสดปลายแผนดนโลก"
31 เมอเขาอธษฐานแลว ทซงเขาประชมอยนนไดหวนไหว และคนเหลานนประกอบดวยพระวญญาณบรสทธ ไดกลาวพระวจนะของพระเจาดวยใจกลาหาญ
7 อยางไรกตามเราบอกความจรงแกทานทงหลาย คอการทเราจากไปนนกเพอประโยชนของทาน เพราะถาเราไมไป พระองคผปลอบประโลมใจกจะไมเสดจมาหาทาน แตถาเราไปแลว เรากจะใชพระองคมาหาทาน
8 เมอพระองคนนเสดจมาแลว พระองคจะทรงกระทำใหโลกรสกถงความผดบาป และถงความชอบธรรม และถงการพพากษา
18 พระวญญาณแหงองคพระผเปนเจาสถตอยบนขาพเจา เพราะวาพระองคไดทรงเจมตงขาพเจาไวใหประกาศขาวประเสรฐแกคนยากจน พระองคไดทรงใชขาพเจาใหรกษาคนทชอกชำระกำใจ ใหรองประกาศอสรภาพแกบรรดาเชลย ใหประกาศแกคนตาบอดวาจะไดเหนอก ใหปลอยผถกบบบงคบเปนอสระ
19 และใหประกาศปแหงความโปรดปรานขององคพระผเปนเจา'
19 แตเมอเขามอบทานไวนน อยาเปนกงวลวาจะพดอะไรหรออยางไร เพราะเมอถงเวลา คำททานจะพดนนจะทรงประทานแกทานในเวลานน
20 เพราะวาผทพดมใชตวทานเอง แตเปนพระวญญาณแหงพระบดาของทาน ผตรสทางทาน
8 แตทานทงหลายจะไดรบพระราชทานฤทธเดช เมอพระวญญาณบรสทธจะเสดจมาเหนอทาน และทานทงหลายจะเปนพยานฝายเราทงในกรงเยรซาเลม ทวแควนยเดย แควนสะมาเรย และจนถงทสดปลายแผนดนโลก"
19 เรากลาวแกทานทงหลายอกวา ถาในพวกทานทอยในโลกสองคนจะรวมใจกนขอสงหนงสงใด พระบดาของเราผทรงสถตในสวรรคกจะทรงกระทำให
20 ดวยวามสองสามคนประชมกนทไหนๆในนามของเรา เราจะอยทามกลางเขาทนน"
31 เมอเขาอธษฐานแลว ทซงเขาประชมอยนนไดหวนไหว และคนเหลานนประกอบดวยพระวญญาณบรสทธ ไดกลาวพระวจนะของพระเจาดวยใจกลาหาญ
5 และความหวงใจมไดทำใหเกดความละอาย เพราะเหตวาความรกของพระเจาไดหลงไหลเขาสจตใจของเรา โดยทางพระวญญาณบรสทธ ซงพระองคไดประทานใหแกเราแลว
14 มากยงกวานนสกเทาไรพระโลหตของพระครสต โดยพระวญญาณนรนดรไดทรงถวายพระองคเองแดพระเจาเปนเครองบชาอนปราศจากตำหน จะไดทรงชำระใจวนจฉยผดและชอบของทานทงหลายใหพนจากการประพฤตทตายแลว เพอจะไดปฏบตพระเจาผทรงพระชนมอย
2 เมอคนเหลานนกำลงรบใชองคพระผเปนเจา และถออดอาหารอย พระวญญาณบรสทธไดตรสสงวา "จงตงบารนาบสกบเซาโลไวสำหรบการซงเราเรยกใหเขาทำนน"
30 และอยาทำใหพระวญญาณบรสทธของพระเจาเสยพระทย เพราะโดยพระวญญาณนนทานไดถกประทบตราหมายทานไวจนถงวนททรงไถใหรอด
1 เมอวนเทศกาลเพนเทคศเตมาถง จำพวกสาวกจงมารวมใจกนอยในทแหงเดยวกน
2 ในทนใดนน มเสยงดงมาจากฟาเหมอนเสยงพายกลาสนกองทวบานทเขานงอยนน
3 มเปลวไฟสณฐานเหมอนลนปรากฏแกเขา และกระจายอยบนเขาสนทกคน
4 เขาเหลานนกประกอบดวยพระวญญาณบรสทธจงตงตนพดภาษาแปลกๆตามทพระวญญาณทรงโปรดใหพด
5 มพวกยวจากทกประเทศทวใตฟา ซงเปนผเกรงกลวพระเจามาอยในกรงเยรซาเลม
16 ทานทงหลายไมรหรอวาทานเปนวหารของพระเจา และพระวญญาณของพระเจาสถตอยในทาน
17 บดนองคพระผเปนเจาทรงเปนพระวญญาณนน และพระวญญาณขององคพระผเปนเจาทรงอยทไหน เสรภาพกมอยทนน
38 ฝายเปโตรจงกลาวแกเขาวา "จงกลบใจเสยใหมและรบบพตศมาในพระนามแหงพระเยซครสตสนทกคน เพอวาพระเจาทรงยกความผดบาปของทานเสย และทานจะไดรบของประทานของพระวญญาณบรสทธ
17 เพราะวาอาณาจกรของพระเจานนไมใชการกนและการดม แตเปนความชอบธรรมและสนตสขและความชนชมยนดในพระวญญาณบรสทธ
13 เพราะฉะนน ถาทานทงหลายเองผเปนคนชว ยงรจกใหของดแกบตรของตน ยงกวานนสกเทาใด พระบดาของทานผทรงสถตในสวรรค จะทรงประทานพระวญญาณบรสทธแกผทขอตอพระองค"
13 ขอพระเจาแหงความหวงทรงโปรดใหทานบรบรณดวยความชนชมยนดและสนตสขในความเชอ เพอทานจะไดเปยมดวยความหวงโดยฤทธเดชแหงพระวญญาณบรสทธ
18 และอยาเมาเหลาองนซงจะทำใหเสยคน แตจงประกอบดวยพระวญญาณ
19 เหตฉะนน ทานทงหลายจงออกไปสงสอนชนทกชาต ใหรบบพตศมาในพระนามแหงพระบดา พระบตร และพระวญญาณบรสทธ
20 สอนเขาใหถอรกษาสงสารพดซงเราไดสงพวกทานไว ดเถด เราจะอยกบทานทงหลายเสมอไป จนกวาจะสนโลก เอเมน"