Domínio próprio

22 พระราชกจทงสนของพระองคในทกสถานททพระองคทรงครอบครองอย จงถวายสาธการแดพระเยโฮวาห จตใจของขาเอย จงถวายสาธการแดพระเยโฮวาห

9 เราทงหลายรอยวา พระครสตททรงถกชบใหเปนขนมาจากตายแลวนนจะหาตายอกไม ความตายหาครอบงำพระองคตอไปไม

8 เพราะฉะนนคนทงหลายทอยฝายเนอหนงจะเปนทชอบพระทยพระเจากหามได

9 ถาพระวญญาณของพระเจาทรงสถตอยในทานทงหลายจรงๆแลว ทานกมไดอยฝายเนอหนง แตอยฝายพระวญญาณ แตถาผใดไมมพระวญญาณของพระครสต ผนนกไมเปนของพระองค

8 ทานทงหลายจงเปนคนใจหนกแนน จงระวงระไวใหด ดวยวาศตรของทาน คอพญามาร วนเวยนอยรอบๆดจสงโตคำราม เทยวไปเสาะหาคนทมนจะกดกนได

9 จงตอสกบศตรนนดวยตงใจมนคงในความเชอ โดยรอยวาความยากลำบากอยางนนกมแกพวกพนองทงหลายของทานทอยในโลกเชนเดยวกน

13 ราชอาณาจกรของพระองคเปนราชอาณาจกรนรนดร และอำนาจการปกครองของพระองคดำรงอยตลอดทกชวอาย

24 ทานไมรหรอวาคนเหลานนทวงแขงกน กวงดวยกนทกคน แตคนทไดรบรางวลมคนเดยว เหตฉะนนจงวงเพอชงรางวลใหได

25 ฝายนกกฬาทกคนกเครงครดในระเบยบทกอยาง แลวเขากระทำอยางนนเพอจะไดมงกฎใบไมซงรวงโรยได แตเรากระทำเพอจะไดมงกฎทไมมวนรวงโรยเลย

26 ดงนนสวนขาพเจาวงแขงอยางนโดยมเปาหมาย ขาพเจาไดตอสอยางน ไมใชอยางนกมวยทชกลม

27 แตขาพเจาระงบความปรารถนาฝายเนอหนงใหอยใตบงคบ เพราะเกรงวาโดยทางหนงทางใดเมอขาพเจาไดประกาศแกคนอนแลว ตวขาพเจาเองจะเปนคนทใชการไมได

20 ฝายเราเปนชาวแผนดนสวรรค เรารอคอยพระผชวยใหรอดซงจะเสดจมาจากสวรรค คอพระเยซครสตเจา

21 พระองคจะทรงเปลยนแปลงกายอนตำตอยของเรา ใหเหมอนพระกายอนทรงสงาราศของพระองค ดวยฤทธานภาพซงพระองคทรงสามารถปราบสงสารพดลงใตอำนาจของพระองค

7 เพราะวาพระเจามไดทรงประทานจตทขลาดกลวใหเรา แตไดทรงประทานจตทกอปรดวยฤทธ ความรก และการบงคบตนเองใหแกเรา

2 เราเหนสมควรทจะแสดงหมายสำคญและการมหศจรรย ซงพระเจาสงสดไดทรงกระทำแกเรา

3 หมายสำคญของพระองคใหญยงสกเทาใด การมหศจรรยของพระองคกอปรดวยฤทธานภาพปานใด อาณาจกรของพระองคเปนอาณาจกรถาวรเปนนตย และราชอาณาจกรของพระองคนนดำรงอยทกชวอาย

13 ขาพเจาเหนในนมตกลางคน และดเถด มทานผหนงเหมอนบตรมนษยมาพรอมกบบรรดาเมฆในทองฟา และทานมาหาผเจรญดวยวยวฒนน เขานำทานมาเฝาตอเบองพระพกตรพระองค

14 ราชอำนาจ สงาราศ กบราชอาณาจกร กไดมอบใหแกทาน เพอบรรดาชนชาต ประชาชาตทงปวงและภาษาทงหลายจะปรนนบตทาน ราชอาณาจกรของทานเปนราชอาณาจกรนรนดรซงจะไมสนสดไป และอาณาจกรของทานเปนอาณาจกรซงจะไมถกทำลายเลย

22 ฝายผลของพระวญญาณนนคอ ความรก ความปลาบปลมใจ สนตสข ความอดกลนใจ ความปราน ความด ความเชอ

23 ความสภาพออนนอม การรจกบงคบตน เรองอยางนไมมพระราชบญญตหามไวเลย

7 แตสงทงปวงใกลจะถงวาระทสดแลว เหตฉะนนทานทงหลายจงสำแดงกรยาเสงยมเจยมตว และจงเฝาระวงในการอธษฐาน

19 การพดมากกจะไมขาดความผดบาป แตเขาผยบยงรมฝปากของตนเปนผทฉลาด

11 คนโงยอมใหความคดของเขาพลงออกมาเตมท แตปราชญยอมยบยงความคดไวจนภายหลง

4 เพอใหทกคนในพวกทานรจกทจะรกษาภาชนะของตนในทางบรสทธ และในทางทมเกยรต

5 มใชดวยราคะตณหาเหมอนอยางคนตางชาตทไมรจกพระเจา

5 เพราะเหตนเองทานจงอตสาหจนสดกำลงทจะเอาคณธรรมเพมความเชอ เอาความรเพมคณธรรม

6 เอาความเหนยวรงตนเพมความร เอาความอดทนเพมความเหนยวรงตน เอาการทเปนอยางพระเจาเพมความอดทน

7 เอาความรกฉนพนองเพมการทเปนอยางพระเจา และเอาความรกคนทวไปเพมความรกฉนพนอง

6 ดวยมเดกคนหนงเกดมาเพอเรา มบตรชายคนหนงประทานมาใหเรา และการปกครองจะอยทบาของทาน และทานจะเรยกนามของทานวา "ผทมหศจรรย ทปรกษา พระเจาผทรงมหทธฤทธ พระบดานรนดร องคสนตราช"

7 เพอการปกครองของทานจะเพมพนยงขน และสนตภาพจะไมมทสนสดเหนอพระทนงของดาวด และเหนอราชอาณาจกรของพระองค ทจะสถาปนาไว และเชดชไวดวยความยตธรรมและดวยความเทยงธรรม ตงแตบดนเปนตนไปจนนรนดรกาล ความกระตอรอรนของพระเยโฮวาหจอมโยธาจะกระทำการน

28 คนทปราศจากการปกครองจตใจตนเองกเหมอนเมองทปรกหกพงและไมมกำแพง

2 "พระเจาทรงอำนาจในการครอบครองและทรงใหยำเกรงพระองค ทรงกระทำสนตภาพในสวรรคเบองสงของพระองค

13 พระองคไดทรงชวยเราใหพนจากอำนาจของความมด และไดทรงยายเรามาตงไวในอาณาจกรแหงพระบตรทรกของพระองค

14 ในพระบตรนนเราจงไดรบการไถโดยพระโลหตของพระองค คอเปนการทรงโปรดยกบาปทงหลายของเรา

9 แตถาเขายงใจไมไดกจงแตงงานเสยเถด เพราะแตงงานเสยกดกวามใจเรารอนดวยกามราคะ

32 บคคลผโกรธชากดกวาคนมกำลงมาก และบคคลผปกครองจตใจของตนเองกดกวาผทตเมองได

20 ซงพระองคไดทรงกระทำในพระครสต เมอทรงบนดาลใหพระองคเปนขนมาจากความตาย และใหสถตเบองขวาพระหตถของพระองคเองในสวรรคสถาน

21 สงยงเหนอบรรดาเทพผครอง เหนอศกดเทพ เหนออทธเทพ เหนอเทพอาณาจกร และเหนอนามทงปวงทเขาเอยขน มใชในยคนเทานนแตในยคทจะมาถงดวย

11 เพราะวาพระคณของพระเจาทนำไปถงความรอดไดปรากฏแกคนทงปวงแลว

12 สอนใหเราละทงความอธรรมและโลกยตณหา และดำเนนชวตในโลกปจจบนนอยางมสตสมปชญญะ อยางชอบธรรม และตามทางพระเจา

13 คอยความหวงอนมสข และการปรากฏอนทรงสงาราศของพระเจาใหญยง และพระเยซครสตพระผชวยใหรอดของเรา

1 ฉะนน โดยเหตทพระครสตไดทรงทนทกขทรมานในเนอหนงเพอเราทงหลายแลว ทานทงหลายกจงมความคดอยางเดยวกนไวเปนเครองอาวธดวย เพราะวาผทไดทนทกขทรมานในเนอหนงกไมสมพนธกบบาปแลว

2 เพอเขาจะไดไมดำเนนชวตทยงเหลออยในเนอหนงตามใจปรารถนาของมนษย แตตามพระประสงคของพระเจา

3 ดวยวาเวลาทผานไปในชวตของเราแลวนน นาจะเพยงพอสำหรบการกระทำสงทคนตางชาตชอบกระทำ คราวเมอเราไดดำเนนตามกเลสตณหา ตามใจปรารถนาอนชว เมาเหลาองน เฮฮาเอะอะเอดตะโรกน เลยงกนอยางหรหราฟมเฟอย

4 เขาประหลาดใจทบดนทานทงหลายไมไดประพฤตเหลวไหลมากเหมอนอยางเขา เขากกลาวรายทาน

5 คนเหลานนจะตองใหการแกพระองคผพรอมแลวทจะทรงพพากษาทงคนเปนและคนตาย

22 เพราะวาคนทงปวงตองตายเกยวเนองกบอาดมฉนใด คนทงปวงกจะกลบไดชวตเกยวเนองกบพระครสตฉนนน

23 แตวาทกคนจะเปนไปตามลำดบ คอพระครสตทรงเปนผลแรก แลวภายหลงกคอคนทงหลายทเปนของพระครสต ในเมอพระองคจะเสดจมา

24 ตอจากนนจะเปนวาระทสด เมอพระองคจะทรงมอบอาณาจกรไวแกพระเจาคอพระบดา เมอพระองคจะไดทรงทำลายการปกครอง และสทธอำนาจและอานภาพหมดแลว

25 เพราะวาพระองคจะตองทรงปกครองอยกอน จนกวาพระองคจะไดทรงปราบศตรทงสนใหอยใตพระบาทของพระองค

13 ไมมการทดลองใดๆเกดขนกบทาน นอกเหนอจากการทดลองซงเคยเกดกบมนษยทงหลาย แตพระเจาทรงสตยซอ พระองคจะไมทรงใหทานตองถกทดลองเกนกวาททานจะทนได แตเมอทานถกทดลองนน พระองคจะทรงโปรดใหทานมทางทจะหลกเลยงไดดวย เพอทานจะมกำลงทนได