Amigo

17 เหลกลบเหลกใหแหลมคมได คนหนงคนใดกลบหนาตาของเพอนใหหลกแหลมขนไดฉนนน

63 ขาพระองคเปนเพอนกบทกคนผยำเกรงพระองคกบผทรกษาขอบงคบของพระองค

33 อยาหลงเลย การคบกบคนชวยอมทำใหนสยทดเสยไป

5 วากนตอหนาดกวารกกนลบๆ

6 บาดแผลทมตรทำกสจรต แตการจบของศตรนนกหลอกลวง

10 อยาทอดทงมตรของเจาเอง และมตรของบดาเจา และอยาเขาไปในเรอนพนองของเจาในวนทเจาประสบหายนะ เพราะเพอนบานสกคนทอยใกลดกวาพนองคนหนงทอยหางไกล

9 สองคนดกวาคนเดยว เพราะวาเขาทงสองไดรบผลของงานด

10 ดวยวาถาคนหนงลมลง อกคนหนงจะไดพะยงเพอนของตนใหลกขน แตวบตแกคนนนทอยคนเดยวเมอเขาลมลง เพราะไมมผอนพะยงยกเขาใหลกขน

20 บคคลทเดนกบปราชญจะกลายเปนคนฉลาด แตเพอนฝงของคนโงจะถกทำลาย

17 มตรสหายกมความรกอยทกเวลา และพนองกเกดมาเพอชวยกนยามทกขยาก

3 แลวโยนาธานกกระทำพนธสญญากบดาวด เพราะทานรกเธออยางกบรกชวตของทานเอง

13 ไมมผใดมความรกทยงใหญกวาน คอการทผหนงผใดจะสละชวตของตนเพอมตรสหายของตน

14 ถาทานทงหลายประพฤตตามทเราสงทาน ทานกจะเปนมตรสหายของเรา

15 เราไมเรยกทานทงหลายวาทาสอก เพราะทาสไมทราบวานายของเขาทำอะไร แตเราเรยกทานวามตรสหาย เพราะวาทกสงทเราไดยนจากพระบดาของเรา เราไดสำแดงแกทานแลว

9 นำมนและนำหอมกระทำใหใจยนด และคำเตอนสตอนออนหวานของเพอนกเปนทใหชนใจ

11 ทานทรกทงหลาย ถาพระเจาทรงรกเราทงหลายเชนนน เรากควรจะรกซงกนและกนดวย

12 ไมมผใดเคยเหนพระเจาไมวาเวลาใด ถาเราทงหลายรกซงกนและกน พระเจากทรงสถตอยในเราทงหลาย และความรกของพระองคกสมบรณอยในเรา

1 ดเถด ซงพนองอาศยอยดวยกนเปนนำหนงใจเดยวกน กเปนการดและนาชนใจมากสกเทาใด

2 เหมอนนำมนประเสรฐอยบนศรษะไหลอาบลงมาบนหนวดเครา บนหนวดเคราของอาโรน ไหลอาบลงมาบนคอเสอของทาน

3 เหมอนนำคางของภเขาเฮอรโมน เหมอนนำคางซงตกลงบนเทอกเขาศโยน เพราะวาพระเยโฮวาหทรงบงคบบญชาพระพรทนน คอชวตจำเรญเปนนตย

24 อยาเปนมตรกบคนทมกโกรธ หรอไปกบคนขโมโห

25 เกรงวาเจาจะเรยนรทางของเขา และพวพนจตใจเจาเขาในบวง

6 คนเปนอนมากปาวรองความดของเขาเอง แตใครจะหาคนสตยซอพบเลา

16 ดงนแหละเราจงรจกความรกของพระเจา เพราะวาพระองคไดทรงยอมวางชวตของพระองคเพอเราทงหลาย และเราทงหลายกควรจะวางชวตของเราเพอพนอง

17 แตถาผใดมทรพยสมบตในโลกน และเหนพนองของตนขดสน และยงใจจดใจดำไมสงเคราะหเขา ความรกของพระเจาจะดำรงอยในผนนอยางไรได

18 ลกเลกๆทงหลายของขาพเจาเอย อยาใหเรารกกนดวยคำพดและดวยลนเทานน แตจงรกกนดวยการกระทำและดวยความจรง

12 นแหละเปนบญญตของเรา คอใหทานทงหลายรกซงกนและกน เหมอนดงทเราไดรกทาน

13 ไมมผใดมความรกทยงใหญกวาน คอการทผหนงผใดจะสละชวตของตนเพอมตรสหายของตน

24 คนทมเพอนตองแสรงทำเปนเพอน แตมมตรคนหนงทใกลชดยงกวาพนอง

23 และพระคมภรกสำเรจทวา อบราฮมไดเชอพระเจา และพระองคทรงนบวาเปนความชอบธรรมแกทาน' และทานไดชอวา เปน สหายของพระเจา'

4 ทรพยศฤงคารเพมเพอนเปนอนมาก แตคนยากจนกถกเพอนของเขารางไป

10 จงรกกนฉนพนอง สวนการทใหเกยรตแกกนและกนนน จงถอวาผอนดกวาตว