1 ฝายยาโคบมาอยในดนแดนทบดาของทานเคยอาศยเปนคนตางดาวนนคอ แผนดนคานาอน

2 ตอไปนเปนประวตพงศพนธของยาโคบ เมอโยเซฟอายไดสบเจดปไปเลยงสตวอยกบพวกพชาย เดกหนมนนอยกบบตรชายของนางบลฮาหและกบบตรชายของนางศลปาหภรรยาบดาของตน โยเซฟเอาความผดของพชายมาเลาใหบดาฟง

3 ฝายอสราเอลรกโยเซฟมากกวาบตรทงหมดของทาน เพราะโยเซฟเปนบตรชายทเกดมาเมอบดาแกแลว บดาทำเสอยาวหลากสใหแกโยเซฟ

4 เมอพวกพชายเหนวาบดารกโยเซฟมากกวาบรรดาพชาย กชงโยเซฟ และพดดกบเขาไมได

5 คราวหนงโยเซฟฝน แลวเลาใหพวกพชายฟง พวกพชายยงชงโยเซฟมากขน

6 โยเซฟเลาวา "ฟงความฝนซงขาพเจาฝนเหนซ

7 ดเถด พวกเรากำลงมดฟอนขาวอยในนา ทนใดนน ฟอนขาวของขาพเจาตงขนยนตรง และดเถด ฟอนขาวของพวกพๆมาแวดลอมกราบไหวฟอนขาวของขาพเจา"

8 พวกพชายจงถามโยเซฟวา "เจาจะปกครองเรากระนนหรอ เจาจะมอำนาจครอบครองเราหรอ" พวกพชายกยงชงโยเซฟมากขนอกเพราะความฝน และเพราะคำของเขา

9 ตอมาโยเซฟกฝนอก จงเลาใหพวกพชายฟงวา "ดเถด ขาพเจาฝนอกครงหนง เหนดวงอาทตยดวงจนทร และดาวสบเอดดวงกำลงกราบไหวขาพเจา"

10 เมอเลาใหบดาและพวกพชายฟง บดากวากลาวโยเซฟวา "ความฝนทเจาไดฝนเหนนนหมายความวาอะไร เรากบมารดาและพวกพชายของเจาจะมาซบหนาลงถงดนกราบไหวเจากระนนหรอ"

11 พวกพชายอจฉาโยเซฟ บดากนงตรองเรองนอยแตในใจ

12 ฝายพวกพชายพากนไปเลยงแพะแกะของบดาทเมองเชเคม

13 อสราเอลจงพดกบโยเซฟวา "พชายของเจาเลยงแพะแกะอยทเมองเชเคมมใชหรอ มาพอจะใชเจาไปหาพชาย" โยเซฟตอบวา "ขาพเจาพรอมแลว"

14 บดาจงพดกบเขาวา "เราขอรองเจาใหไปดพชายของเจาและฝงสตวซวา สบายดหรอไม แลวกลบมาบอกพอ" บดาใชเขาไปจากทราบเฮโบรน เขากมายงเมองเชเคม

15 ดเถด ชายคนหนงพบโยเซฟเดนไปเดนมาในทองนาจงถามวา "เจาหาอะไร"

16 โยเซฟตอบวา "ขาพเจาหาพชายของขาพเจา โปรดบอกขาพเจาทวา เขาเลยงสตวอยทไหน"

17 คนนนตอบวา "เขาไปแลวเพราะเราไดยนเขาพดกนวา ใหเราไปเมองโดธานกนเถด'" โยเซฟตามไปพบพวกพชายทเมองโดธาน

18 เมอพวกพชายเหนโยเซฟแตไกลยงมาไมถง เขากพากนคดปองรายจะฆาเสย

19 เขาพดกนวา "ดเถด เจาชางฝนมานแลว

20 บดน มาเถด ใหพวกเราฆามนเสย แลวทงลงไวในบอบอหนง เราจะวา สตวรายกดกนมนเสย' แลวเราจะดวาความฝนนนจะเปนจรงไดอยางไร"

21 ฝายรเบนพอไดยนดงนน กอยากชวยโยเซฟใหพนมอพวกพชายจงพดวา "เราอยาฆามนเลย"

22 รเบนเตอนเขาวา "อยาทำใหโลหตไหล จงทงมนในบอนในถนทรกนดาร อยาแตะตองนองเลย" ทงนเพอจะชวยนองใหพนมอเขา แลวจะไดสงกลบไปยงบดา

23 ตอมา ครนโยเซฟมาถงพวกพชาย เขากจบโยเซฟถอดเสอออกเสย คอเสอยาวหลากสทสวมอย

24 แลวเอาโยเซฟไปทงลงในบอ บอนนวางเปลาไมมนำ

25 ขณะทนงรบประทานอยเขาเงยหนาขน ดเถด เหนหมคนอชมาเอลมาจากเมองกเลอาด มฝงอฐบรรทกยางไม พมเสนและมดยอบเอาเดนทางลงไปยงอยปต

26 ยดาหจงพดกบพนองวา "หากเราฆานองและซอนโลหตไวจะมประโยชนอนใดเลา

27 มาเถด ใหเราขายนองแกพวกอชมาเอลโดยไมแตะตองเขา เพราะเขากเปนนองและเปนเลอดเนอของเราเหมอนกน" พนองทงปวงกพอใจ

28 ขณะนนพวกพอคาชาวมเดยนกำลงผานมา พวกพชายกฉดโยเซฟขนจากบอ ขายใหแกคนอชมาเอลเปนเงนยสบเหรยญ คนอชมาเอลกพาโยเซฟไปยงอยปต

29 ฝายรเบนเมอกลบมาถงบอนน และดเถด โยเซฟมไดอยในบอนน จงฉกเสอผาของตน

30 แลวกลบไปหาพวกนองบอกวา "เดกนนหายไปเสยแลว แลวขาพเจาจะไปทไหนเลา"

31 พวกเขากเอาเสอของโยเซฟมา และฆาลกแพะผตวหนง จมเสอของโยเซฟลงในเลอด

32 แลวกสงเสอยาวหลากสนนไปยงบดา บอกวา "พวกเราไดพบเสอตวน ขอพอจงพจารณาดวาใชเสอลกของพอหรอไม"

33 บดารจกแลวรองวา "นเปนเสอลกเรา สตวรายกดกนเขาเสยแลว โยเซฟยอยยบเสยแลวเปนแน"

34 ยาโคบกฉกเสอผาเอาผากระสอบคาดเอว ไวทกขใหบตรชายหลายวน

35 ฝายบตรชายหญงทงหมดกพากนมาปลอบโยนบดา แตทานไมยอมรบการปลอบโยนกลาววา "เราจะโศกเศราถงลกเราจนกวาเราจะตามลงไปยงหลมฝงศพ" บดาของเขารองไหคดถงเขาดงน

36 แลวคนมเดยนกขายโยเซฟในอยปตไวกบโปทฟารขาราชสำนกของฟาโรห ผบญชาการทหารรกษาพระองค